Wat kost het om elke avond een kaars te laten branden

Een geurkaars van twintig euro voelt als een aanschaf. Een geurkaars van twintig euro die je elke avond twee uur laat branden voelt na een maand als een abonnement. Toch weet bijna niemand wat dat gewoontetje nu eigenlijk kost, want op het etiket staat een brandduur en geen prijs per uur. Die rekensom is simpel te maken, en de uitkomst verklaart waarom de ene kaars goedkoop lijkt en het niet is.

De enige som die je nodig hebt

Prijs gedeeld door brandduur is de prijs per uur. Meer is het niet. Het lastige is dat de brandduur op het etiket een schatting is die uitgaat van keurig branden: minstens twee uur achter elkaar, lont elke keer terugknippen, geen tocht. Doe je dat niet, dan haal je die uren niet en ligt je werkelijke prijs per uur hoger dan de tabel hieronder.

De prijzen zijn richtprijzen van het najaar van 2026 en verschillen per winkel, maar de verhoudingen kloppen. Wat opvalt is dat een dure kaars per uur niet vier keer zo duur is als een goedkope, maar ongeveer twee keer. Grote kaarsen branden nu eenmaal efficiënter: minder wasoppervlak dat verloren gaat aan de rand, en een lont die door een dikkere waslaag wordt gevoed.

De verborgen post: de was die je nooit opbrandt

Bij een kaars die tunnelt, dus een gat in het midden brandt en een dikke rand van was laat staan, verlies je gemakkelijk een kwart tot een derde van de inhoud. Op een kaars van negentien euro is dat vijf euro die je letterlijk weggooit. Dat is een grotere post dan het prijsverschil tussen twee merken, en het is de reden dat de eerste brandbeurt zo bepalend is: laat de waspoel de eerste keer tot aan de rand komen, ook als dat twee uur duurt. Hoe dat werkt staat uitgebreider in het stuk over lont trimmen en tunneling.

De tweede verborgen post is de lont. Een lont die te lang is roet en brandt sneller door de was heen, waardoor de opgegeven brandduur niet gehaald wordt. Vijf seconden knippen voor elke brandbeurt scheelt in de praktijk zomaar tien procent van je brandduur, en dat is bij een kaars van vijfenveertig euro vier en een halve euro.

Wat een elektrische brander kost aan stroom

Een waxmeltbrander met een lampje of een verwarmingsplaatje gebruikt ergens tussen 15 en 40 watt. Reken met 25 watt en een stroomprijs van rond de dertig cent per kilowattuur, dan kost twee uur branden anderhalve cent. Per maand zit je op zo’n vijftig cent. Dat is verwaarloosbaar naast de melts zelf, en het is de reden dat waxmelts onderaan de tabel staan: je betaalt alleen voor geur en niet voor de brandstof.

Waar het echt goedkoper wordt

• Grotere kaarsen kopen en langer laten staan. De prijs per uur daalt met het formaat, mits je een kaars neemt waarvan de diameter bij het aantal lonten past.
• Restjes verzamelen. Uit vier lege potten komt vaak een nieuwe kaars. Hoe je dat doet zonder rommel staat in het stuk over restjes omsmelten in een jampot.
• Twee uur aan, dan uit. Langer branden geeft nauwelijks meer geur maar wel meer verbruik, omdat de waspoel te heet wordt en de geurstof sneller vervliegt.
• Niet branden in een kamer waar je niet zit. Klinkt vanzelfsprekend, maar de kaars die de hele avond in de keuken staat terwijl jij op de bank zit is puur verlies.

Wat ik ervan vind

Ik heb dit lijstje voor mezelf gemaakt omdat ik het gevoel had dat ik onbewust een paar tientjes per maand aan sfeer uitgaf, en dat bleek te kloppen. Wat me is bijgebleven is niet dat het duur is, maar dat de dure kaars per uur eerlijker geprijsd is dan ik dacht. De supermarktkaars van vijf euro leek een koopje tot ik doorhad dat hij na drie weken op was en de helft van zijn geur al na tien minuten kwijt was.

Sindsdien koop ik minder en groter. Een kaars van vijfentwintig euro die drie maanden meegaat kost me acht euro per maand, en dat is minder dan de twee goedkope kaarsen die ik daarvoor in diezelfde maand doorheen joeg. Sfeer in huis is zelden een kwestie van meer, maar wel van beter opletten wat je aansteekt.