Bladblazer op accu kopen: waar je op let voor het blad valt

Het blad komt er dit jaar weer aan, en daarmee de jaarlijkse vraag of je nu eindelijk een bladblazer koopt of het opnieuw met de hark doet. Het antwoord hangt minder af van de blaaskracht dan de verpakkingen suggereren, en meer van drie dingen die zelden vooraan staan: welke accu je al in huis hebt, hoe lang je hem achter elkaar wilt gebruiken, en hoeveel herrie je je buren aandoet.
De Amerikaanse consumentensite The Spruce publiceerde net voor het seizoen een grote vergelijking van accu-bladblazers. Er gingen drieënveertig modellen doorheen en er bleven er elf over. Dat is een nuttige verhouding om te onthouden, want die zegt iets wat je in de winkel niet ziet: ongeveer driekwart van wat er te koop is valt bij serieus gebruik door de mand. Wat je aan die test verder niet hebt, zijn de modellen zelf. Het Amerikaanse aanbod overlapt maar deels met wat hier op het schap ligt, en de meetmethode werkt met mijl per uur en kubieke voet per minuut. Daarom hieronder wat er wel overdraagbaar is: waar je op let, en hoe je dat vertaalt naar de doos die hier in het gangpad staat.
Begin bij de accu, niet bij de machine
De grootste kostenpost van een accugereedschap is de accu, en die kost bij elk merk ongeveer net zoveel als het apparaat eromheen. Heb je al een accuboormachine, heggenschaar of grasmaaier van een bepaald merk, dan is de kale bladblazer van datzelfde platform bijna altijd de verstandigste keuze, ook als hij op papier iets minder presteert dan een concurrent. Je koopt dan alleen de machine en niet nog eens een lader met twee accu’s erbij.
Let daarbij op het voltage en op de capaciteit, want dat zijn twee verschillende dingen. Het voltage (18 volt, 36 volt, 40 volt en hoger) zegt iets over de kracht die de motor kan leveren. De capaciteit in ampère-uur zegt iets over hoe lang hij dat volhoudt. Een dunne accu op een zware machine is de klassieke miskoop: hij blaast prima en is na acht minuten leeg. Voor een gemiddelde stadstuin met een terras en een oprit red je het met een accu van de lichtere klasse, voor een tuin met bomen en een lange oprit wil je twee accu’s of een zwaardere.
Luchtsnelheid, luchtvolume en welke van de twee je nodig hebt
Op de doos staan meestal twee getallen. De luchtsnelheid, in kilometer per uur, is hoe hard de lucht uit de buis komt. Het luchtvolume, in kubieke meter per uur, is hoeveel lucht er per tijdseenheid doorheen gaat. Fabrikanten zetten graag de snelheid vooraan, want dat getal oogt indrukwekkend, maar voor het opruimen van een blad is het volume belangrijker. Snelheid heb je nodig om nat blad van klinkers los te krijgen of om vuil uit een goot te jagen. Volume heb je nodig om een grote hoop droog blad in één beweging naar de rand van de tuin te verplaatsen.
Praktisch: heb je vooral een terras, een oprit en een paar paden, dan is een machine met een goede snelheid en een gemiddeld volume prettiger, omdat hij lichter is. Heb je een gazon dat elke week onder het blad ligt, dan wil je volume, en accepteer je dat het ding zwaarder is. Kijk ook of er een traploze regeling op zit of alleen twee standen. Traploos is geen luxe: op vol vermogen blaas je je eigen grind door de tuin en is de accu in een kwartier op.
Gewicht, balans en de buis
Een bladblazer weegt met accu al snel drie kilo of meer, en dat gewicht hangt aan één arm. Til het apparaat in de winkel op met de accu erin, niet zonder, en houd het tien seconden vast met gestrekte arm. Voelt dat nu al zwaar, dan is het na twintig minuten in de tuin niet vol te houden. Een schouderriem scheelt veel, en een ronde blaasbuis is prettiger voor grote oppervlakken terwijl een platte mondstuk beter werkt om vastgeplakt blad los te krijgen. Controleer verder of de buis in lengte verstelbaar is. Wie lang is en met een korte buis werkt staat de hele middag krom.
Dit is hetzelfde soort afweging als bij ander tuingereedschap en klusgerei: de zwaarste machine is zelden de fijnste. We schreven dat eerder ook al op bij het kiezen van een schuurmachine, waar precies dezelfde valkuil geldt.
Het geluid, en wat je gemeente ervan vindt
Hier wordt het in Nederland interessant, want dit is het onderdeel dat in een Amerikaanse test nauwelijks meetelt en hier het verschil maakt tussen een handig apparaat en een burenruzie. Op elke bladblazer die in de Europese Unie verkocht wordt moet een duidelijk leesbare markering staan met het gegarandeerde geluidsvermogensniveau in dB(A). Dat is geregeld in richtlijn 2000/14/EG over geluid van materieel dat buitenshuis wordt gebruikt. Je vindt het meestal als een sticker met een luidsprekertje en een getal op de behuizing, en niet altijd in de webshopomschrijving. Vraag er in de winkel gewoon naar.
Dat getal is geen geluidsdruk bij je oor maar geluidsvermogen van de machine, dus je kunt het alleen met andere machines vergelijken, niet met wat je zelf hoort. Toch is het het enige eerlijke vergelijkingsgetal dat er is, want het staat er bij wet en het is op een voorgeschreven manier bepaald. Twee vergelijkbare machines waarvan de een een paar dB(A) lager zit, schelen in de praktijk merkbaar.
Wanneer je hem aan mag zetten regelt het Rijk niet, dat doet je gemeente. Burengeluid en hinderlijk geluid vallen onder de Algemene Plaatselijke Verordening, zoals ook de Rijksoverheid uitlegt op haar pagina over geluidsoverlast. In veel gemeenten staan daar tijden in, en in sommige gemeenten gelden op zondagen en feestdagen strengere regels. De APV van je eigen gemeente is te vinden via lokaleregelgeving.overheid.nl, en het kost je vijf minuten om te kijken. Mijn eigen stelregel is simpeler dan welke verordening ook: niet voor tien uur ’s ochtends, nooit op zondag, en nooit langer dan een halfuur achter elkaar.
Blazen, zuigen of hakselen
Veel accumodellen kunnen omgebouwd worden tot bladzuiger, met een opvangzak en een mes dat het blad in stukjes hakt. Dat klinkt aantrekkelijker dan het is. Zuigen gaat traag, de zak zit snel vol en het apparaat wordt er een stuk zwaarder van. Maar de hakselfunctie heeft één groot voordeel: versnipperd blad neemt een fractie van het volume in en composteert veel sneller. Wie een composthoop of een bladhoek in de tuin heeft, haalt daar echt iets uit. Wie het blad toch in de groene bak gooit, kan die functie laten liggen en een lichtere machine kopen.
En de hark dan
Voor een kleine achtertuin blijft een bladhark eerlijk gezegd moeilijk te verslaan. Hij is stil, hij hoeft niet opgeladen, hij beschadigt het gazon niet en hij haalt ook het blad tussen de vaste planten weg waar een luchtstroom alleen maar rommel maakt. Een bladblazer verdient zichzelf terug op verharding: terrassen, opritten, paden, garagevloeren en goten langs het huis. Heb je dat niet of nauwelijks, dan koop je vooral een apparaat dat de rest van het jaar in de schuur staat.
Ga je hem wel halen, dan is nu het moment. De schappen liggen in september vol en in november is het aanbod een restpartij. Neem het apparaat in de hand voor je betaalt, kijk naar de sticker met dB(A) en tel de accu bij de prijs op. Die drie handelingen filteren de meeste miskopen er al uit.




Geef een reactie